Crostini met wortelhumus

Humus wordt meestal gemaakt van kikkererwten maar deze versie is gemaakt van wortel. Ik weet eigenlijk niet of het dan ook humus mag heten, of dat humus een verzamelnaam is voor gepureerde groenten, erwten of bonen.

De humus van kikkererwten is algemeen bekend deze staat al op mijn blog, nu dus humus van wortel, weer eens wat anders en ook heel erg lekker.

Wij aten het als voorafje op een crostini, je kunt het ook op een flatbread of tortilla doen met nog wat slablaadjes.

Het recept komt uit Veg.

Ingrediënten:

1 tl komijnzaadjes

1 tl korianderzaadjes

6 el olijf- of koolzaadolie

1 tl heldere honing

500 g wortels, geschild

3 grote tenen knoflook, in de schil en geplet

sap van ½ citroen

sap van 1 sinaasappel

3 el tahini (of pindakaas zonder stukjes)

zeezoutvlokken en versgemalen zwarte peper

Bereidingszijze:

Verwarm de oven voor op 200° C.

Rooster de komijn- en korianderzaadjes een minuut in een droge koekenpan tot ze beginnen te geuren. Stamp in de vijzel tot een vrij fijn poeder. Roer in een grote kom 4 el van de olie met de honing en geroosterde specerijen door elkaar.

Snijd de wortels in stukjes van 5-4 cm en voeg met de knoflook aan de dressing toe. Schep om zodat alles goed bedekt is en breng op smaak met zout en peper. Schep in een kleine braadslede en zet ongeveer 35 minuten in de oven tot de wortels gaar zijn en net bruine randjes beginnen te krijgen. Schep alles halverwege een keertje om.

Laat wat afkoelen en schep alles in een foodprocessor. Knijp hierbij de knoflook uit hun velletjes. Voeg het citroen- en sinaasappelsap toe, de tahini (of pindakaas) en de rest van de olie en pureer. Voeg extra zout en peper toe naar smaak.

Pasta met pesto

Ik heb afgelopen zomer pesto gemaakt van rucola en dat komt nu goed van pas.

Ik haal de pesto 's morgens uit de vriezer en zet het in de koelkast, als ik dan 's avonds pasta ga maken is het ontdooit.

Je kunt het zo door de warme pasta doen en dan wat opleuken met geraspte kaas, heerlijk. Je kunt het ook wat uitgebreider maken door eerst een uitje met een teen knoflook te fruiten en daar de pesto doorheen te doen. Als laatste dan de gekookte pasta erbij met nog wat kookwater om het wat smeuiger te maken

Deze keer had ik teveel gemaakt, meestal gaat het wel op maar we proberen ons ook wel eens te beheersen....

Ik heb wat over was lekker de volgende dag als lunch gegeten, ik heb er nog wat tomaatjes en geitenkaas over gedaan en een paar blaadjes rucola.

Een heerlijke pastasalade met eigen rucola pesto.

Linzen met venkel, rucola en een stukje zalm

Ik had twee venkelknollen meegenomen bij 'de Lepelaar' dat is een biologisch dynamisch boerenbedrijf hier niet ver vandaan. Als we niet meer zoveel groenten uit de eigen tuin hebben haal ik daar graag mijn groente. Bij de super ligt ook wel steeds vaker biologisch maar ik heb daar toch altijd mijn twijfels bij. 

Bij 'de Lepelaar' heb ik die twijfels minder, het is natuurlijk zelf al een biologisch bedrijf en ze verkopen ook producten van andere biologische bedrijven.

Het ziet er altijd mooi en vers uit, het is kleinschalig (lees: niet van die uitbuiters), het soort mensen wat er komt spreekt me heel het erg aan, ik kom er gewoon graag.

Het is natuurlijk wel duurder dan de groente uit de super maar je weet wat je eet, in ieder geval geen gif. 

Bij ons achter wordt ook wel sla en kool verbouwd, je wilt niet weten hoe vaak daar een trekker overheen gaat met zijn uitklapbare armen waar grote wolken gif uit komen. We betalen graag wat meer om dat niet binnen te krijgen.

Venkel dus, we eten het wel vaker en dan geroosterd uit de oven of in een salade. Nu had ik een recept met linzen, lekker herfstig.

Wij hadden er nog een stukje zalm bij en vonden dat een goede aanvulling. Het recept komt uit Veg, zo langzamerhand wel bekend denk ik ;-)

Ingrediënten voor twee personen:

150 g puy-linzen

1 laurierblad

1/2  kleine ui

paar steeltjes peterselie (indien gewenst)

1 grote of 2 kleine venkelknollen

ongeveer 75 g rucola

Voor de dressing:

2 tl dijonmosterd

fijngeraspte schil van 1 citroen

2 el citroensap

120 ml koolzaad- of olijfolie

snufje suiker

zeezout en versgemalen zwarte peper

Bereidingswijze:

Kook de linzen met het laurierblad de ui en de steeltjes van de peterselie,volgens de aanwijziging op de verpakking

Maak intussen de dressing. Doe alle ingrediënten in een leeg jampotje en schud tot de dressing een geheel is geworden.

Als de linzen klaar zijn, laat je ze goed uitlekken en gooi je de kruiden en ui weg. Roer er, terwijl ze nog warm zijn, ruim de helft van de dressing doorheen. Proef en breng eventueel op smaak met extra zout, peper, suiker en citroensap.

Snijd de onder- en bovenkant van de venkel, waarbij je ook het buitenste blad verwijdert (tenzij het een jonge en erg verse venkelknol is). Halveer de knol(len) verticaal en snijd ze dan zo dun als je kunt van boven naar onder in reepjes.

Ik heb daarvoor de mandoline gebruikt, gaat natuurlijk geweldig maar pas op je vingers. 

Maak kleine bergjes van ongeveer twee derde van de linzen op de borden. Verdeel hier de rucola en venkel over en besprenkel met de rest van de dressing. Schep de rest van de linzen eroverheen en dien op.

Lekker met een stukje zalm.

Warme salade van paddenstoelen en in de oven gebakken pompoen

Weer een recept met pompoen, tot nu toe lukt het om alle weken een pompoenrecept op mijn blog te zetten. Deze keer een warme salade met pompoen en paddestoelen, weer heel wat anders maar super lekker.

Ik denk dat de mensen die niet zo van pompoen houden dit zelfs lekker vinden, de combinatie pompoen met paddestoelen, blauwe kaas, salie, knoflook en rucola is heerlijk!

Het recept komt weer uit 'Veg', dit is het 23ste recept wat ik uit dat boek heb gemaakt, dat zegt wel wat hoe ik het boek vind.

Ik doe als ik een nieuw kookboek heb gekregen (of gekocht...) er altijd een blaadje in waar ik op noteer: wat ik heb gemaakt, wanneer en hoe we het vonden. Een leuk naslagwerk ook omdat ik het nooit kan onthouden of ik het nou al eens gemaakt heb, was het lekker en wanneer.

Ingredienten voor 4 personen

1 kleine pompoen, zoals flespompoen, ongeveer 1kg)

12 salieblaadjes

4 teentjes knoflook, in dikke plakjes

100 ml koolzaad- of olijfolie

een flinke klont boter

300 g champignons, in dikke plakken

klein bosje rucola

150 g blauwe kaas, zoals gorgonzola, roquefort, Stilton of Bastiaansen, verkruimeld

zeezout en versgemalen zwarte peper

Voor de dressing:

3 el koolzaad- of olijfolie

1 el balsamicoazijn (liefst appelbalsamico)

Bereidingswijze:

Verwarm de oven voor op 190 °C. Schil en halveer de pompoen en verwijder de zaden. Snijd in stukken van 2-3 cm en doe ze in een braadslede met de salie, knoflook, redelijk veel zout en peper en alle olie op 1 el na. Zet 40 minuten in de oven, roer alles halverwege een keer door, tot de pompoen zacht is en aan de uiteinden begint te kleuren.

Doe de laatste el olie in een koekenpan met de boter en zet op een middelhoog vuur. Doe de champignons en wat zout en peper erin en bak 4-5 minuten of tot ze gaar zijn en de vloeistof is verdampt.

Roer voor de dressing in een klein kommetje de olie en azijn door elkaar met wat zout en peper.

Doe de nog warme (maar niet hete) pompoen in een grote schaal met de champignons, rucola en kaas. Voeg een klein beetje dressing toe (misschien gebruik je hiervoor niet alles), schep om en dien op.

Griesmeelpudding met vlierbessensap en een twist

Griesmeelpudding, je vindt het heerlijk of je gruwelt ervan. Wij horen bij de eerste groep, we vinden het héééééérlijk.

Vroeger thuis aten we het ook zo af en toe, mijn moeder had dan van die kleine zakjes met amandelgries, met bitterkoekjes of vruchtjes. Bij de naturel griesmeel hadden we ook wel bramennat, dat maakte mijn oma van de bramen die mijn opa altijd plukte. Dat was helemaal een topper onder de toetjes.

Nu kun je van die pakken griesmeel kopen van Koopmans, Ik had nog een zak semolina staan en heb dat gebruikt. Ik dacht dat dat hetzelfde was maar zeker weten deed ik het niet.....

Het duurde even voordat het dikker werd maar ja hoor uiteindelijk begon het erop te lijken, ik kan de semolina er dus rustig voor gebruiken.

Er lagen nog twee stroopwafels een beetje verloren in de koeklade, die worden er nooit mooier op als je ze niet opeet. Ik heb ze in kleine stukjes gesneden, de ene door de griesmeel gedaan en de andere als garnering.

Ook stond er nog een flesje met vlierbessensap dat heb ik gekookt met wat suiker en een beetje ingedikt met maïzena.

Het werd een heerlijk toetje, misschien een beetje ouderwets maar daarom niet minder lekker!

Ingrediënten voor vier personen

½ liter melk

50 gram suiker

50 gram griesmeel of semolina

Bereidingswijze:

Breng de melk aan de kook.

Meng de suiker en het griesmeel en strooi dit al roerend in de kokende melk.

Laat het geheel ongeveer 3 minuten, onder af en toe roeren, zachtjes doorkoken.

Spoel een puddingvorm of één persoonsvormpjes om met koud water. Of als je het toetje niet uit de vorm haalt (net als ik) dan hoeft dat niet.

Giet de pudding in de vorm of vormpjes en laat ca. 3 uur afkoelen.

Je kunt de pudding op een plat bord storten en garneren, of zoals ik heb gedaan de pudding in het glas laten en garneren.

Voor het vlierbessensap heb ik gebruikt:

150 ml ongezoet vlierbessensap

3 el suiker (of naar smaak)

1 el maizena

Breng de vlierbessensap met de suiker aan de kook. Leng de maizena aan met een beetje water en giet dit al roerende in het kokende sap. Laat even een paar minuutjes doorkoken tot het de juiste dikte heeft. Je kunt het zowel koud als warm eten, net wat je lekker vind.

Chocoladetaart met Marsala

Wat lekkers bij de koffie of thee met chocolade lust toch iedereen? Of het nou brownies of muffins zijn of een stukje taart, het gaat er altijd wel in.

Ik had wel zin om een taartje met chocolade te bakken en pakte eigenlijk automatisch het boek 'Hoe wordt ik eengoddelijke huisvrouw' van Nigella Lawson.

Ik wist bijna zeker dat ik daar een recept is zou vinden, Nigella en chocolade gaan nu eenmaal perfect samen.

Er is in dit boek zelfs een heel hoofdstuk aan  chocolade gewijd, cake, custard, koek, brownies en uiteraard taart in alle soorten en maten.

Het is het taartje met Marsala geworden,  volgens Nigella een topper maar ik denk dat ze dat van alle snaaierij vindt.

Het is een vrij licht taartje geworden, vaak is chocoladetaart best wel zwaar en machtig dat vonden wij van deze niet. De toplaag maakt het helemaal af, het ziet er natuurlijk mooi uit en het maakt het nog lekkerder!

Ingredienten voor 8 tot 10 personen: 

Voor het beslag:

100 g boter

100 g pure chocolade, in stukjes

4 grote eieren

175 g fijne kristalsuiker

50 g zelfrijzend bakmeel, 3 keer gezeefd

3 el Marsala

Voor de toplaag:

100 g pure chocolade, in stukjes

1 el Marsala

100 ml slagroom

Springvorm van ø 22 cm, ingevet en de bodem bekleed met bakpapier

Wij hebben geen vorm van 22 cm, ik heb een 24 cm gebruikt, het taartje is dan natuurlijk wat lager. 

Bereidingswijze:

Verwarm de oven voor op 180°C.

Laat de boter en de chocola samen smelten in de magnetron of au bain marie en laat het mengsel iets afkoelen. Klop de eieren en suiker tot een dik, bleek mengsel dat wel twee of zelfs drie keer in volume is toegenomen. Spatel er met zachte hand de gezeefde zelfrijzend bakmeel door en probeer daar­bij niet alle lucht kwijt te raken. Spatel er nu het boter-en-chocolade-mengsel heel zorgvuldig door. Giet het beslag in de vorm en bak het 35 minuten, de bovenkant moet dan stevig zijn.

Laat het gebak 5 minuten afkoelen op een rooster, sprenkel er dan de Marsala. Laat het gebak helemaal afkoelen voordat je het uit de vorm haalt.

De toplaag:

Laat in een pan met dikke bodem op laag vuur de chocola, de Marsala en de room smelten. Zet de pan van het vuur en klop het mengsel tot het de goede dikte heeft: glad, dik, maar niet stijf. Verdeel het over de bovenkant van de taart. Wanneer de toplaag gestold is heb je een prachtige glanzende Sacher-achtige laag ganache op je matbruine taart.

Salade van gort, pompoen en sjalotjes

Het gebeurt bijna nooit maar ik moest koken voor mij alleen, dat wordt dan meestal wel iets van een salade. Al bladerend door het boek 'Veg' kwam ik dit recept tegen, het sprak me direct aan. Het originele recept wordt gemaakt met spelt en venkel, dat had ik beide niet in huis, dus werd het een variant.

Er lag nog een stuk pompoen van het goede gewicht in de koelkast, sjalotten in overvloed en er stond nog een aangebroken zak 'Alkmaarse gort' in de kast, dat werd dus de combinatie.

De foto is geen succes, dat moet nu met lamplicht en daar wordt het niet smakelijker van.....

Maar neem van mij aan het was heerlijk, de gort is een beetje glad en zacht, de pompoen wat droog en zoetig, de sjalot lekker geroosterd, een beetje beet van de walnoten en het hartige van de kaas, super!

Ik heb op de dag zelf de salade warm gegeten, wat over was hebben we de dag erna opgegeten, koud was het ook heerlijk,

De eerst volgende keer als ik in de reformwinkel kom maar op zoek naar spelt want, ik wil dit recept zeker nog een keer maken, dan volgens het orginele recept met spelt, pompoen en venkel.

Ingredientën voor 4 personen:

1 kleine flespompoen (ongeveer 600 g)

4-5 el olijfolie

10 sjalotjes, door de helft

1 teentje knoflook, fijngesneden

50 g walnoten

200 g spelt of parelgort, afgespoeld

sap van een halve citroen

20 g Parmezaanse, harde geiten- of andere harde kaas met volle smaak, geraspt, plus extra voor erbij

klein handje peterselie, grof gesneden

zeezout en versgemalen zwarte peper

Bereidingswijze:

Verwarmde oven voorop 190°C.

Schil en halveerde pompoenen schraap er met een lepel de zaden uit. Snijd in stukken van 1,5cm en verdeel deze over een grote braadslede. Sprenkel er 2 el olijfolie over en breng goed op smaak met peper en zout. Roer even door, zodat de pompoen met de olie bedekt is. Zet in de oven.

Snijd intussen de sjalotten door de midden.

Voeg na 15 minuten de sjalotten en de knoflook aan de braadslede toe en roer even door met een extra el olie. Laat 20 minuten in de oven staan, tot de groente zacht is en aan de randen begint te karamelliseren.

Strooi de walnoten erover en zet nog 8-10 minuten in de oven. Nu zouden de groenten gaar en gekaramelliseerd moeten zijn en de walnoten licht geroosterd en geurend.

Als je dit als koude salade wilt opdienen, laat dan de groenten helemaal afkoelen; als je de salade warm wilt eten, kun je de groenten direct uit de oven door de spelt roeren.

Kook de parelgort (of spelt) terwijl de groenten in de oven staan in ruim, goed gezouten water tot ze gaar zijn, maar nog wel een bite hebben.

Giet af en laat wat afkoelen (of laat helemaal afkoelen als je dit van tevoren klaarmaakt als koude salade). Roer de gebakken groenten, walnoten en olie uit de braadslede erdoor, de rest van de olijfolie, het citroensap, de kaas en de peterselie. Proef en breng op smaak met zout en peper. Schaaf er wat extra kaas over en dien warm of koud op.

Paprikasaus voor de winter

Van de allerlaatste paprika's heb ik saus gemaakt, lekker je eigen pure paprikasaus. Ik verdeel de saus in porties en vries deze in, ik gebruik het voor door de pasta, op een pizza of voor een soepje.

Ik maak het op de volgende manier:

Verwarm de oven voor op 180° C.
Maak de paprika's schoon en snijd ze in stukken.
Doe de stukken in een braadslee samen met een stuk of wat sjalotjes (niet geschild) en een hele bol knoflook. 
Bestrooi met peper, zout en wat (gedroogde) Italiaanse kruiden. 
Giet er een flinke scheut olijfolie over en hussel het door elkaar zodat alles een filmpje olie heeft.
Zet de braadslee een half uur in de oven, tot alles mooi zacht en gaar is.

Haal uit de oven en laat afkoelen. 
Verwijder de schillen van de sjalotten en knijp de knoflook uit hun velletje.
Doe alles in een blender en pureer het tot een gladde saus. Het kan natuurlijk ook in een hoge beker en dan met de staafmixer.

Een heerlijke zomerse paprikasaus voor van de winter.

Dikke speculaas van Us Mem

     

               

Een week of wat geleden heb ik gevulde speculaas gemaakt, heerlrijk maar de 'gewone' speculaas is natuurlijk ook heel erg lekker. Nou ja zo gewoon is het voor mij niet, want het is het recept van Evert zijn moeder; Us Mem.

Zij bakte altijd deze speculaas, en dat was niet zomaar wat....

Er moesten speculaaskruiden in van Het Groene Kruis. Ze ging dan met de bus naar Schagen om daar deze speculaaskruiden te kopen, andere speculaaskruiden voldeden niet.

Ik moest er altijd om lachen, wat maakt dat nou uit, dat proef je toch niet. Al moet ik wel zeggen dat haar speculaas altijd heel erg lekker was.

Us mem is er niet meer maar haar recept zit veilig  in de map. Helaas is het niet in haar eigen mooie handschrift maar uitgewerkt op één van de eerste pc's 'de Amiga', ultramodern....

De speculaas was heerlijk maar volgens Evert toch anders dan die van Mem.

Ik denk dat als ik eerdaags in Schagen ben even langs het Groene Kruis ga.....

Ingrediënten:

500 gr bloem

snufje zout

2 theelepels bakpoeder

20 gr speculaaskruiden

250 gr boter

2 eetlepels water

300 gr witte of 150 gr witte en 150 gr lichtbruine basterdsuiker

Desgewenst nog 1 zakje geschaafde amandelen door het deeg kneden

Bereidingswijze:

Alles door elkaar kneden.

Op de bakplaat een vel bakpapier leggen.

Deeg gelijkmatig uitstrijken en de amandelen er op strooien en in het deeg drukken.

35 minuten op 175 graden op de onderste richel.

Curry van pompoen, rode ui en cranberry's

Op zoek naar een vegetarische curry met pompoen kwam ik bij Carolines Blog terecht. Ik had er ook wel een paar in één of ander boek maar daar werd een currypasta gebruikt en dat wilde ik juist niet.

Ik ben niet zo van de kant en klare potjes, er zitten altijd wel dingen in die we liever niet eten.

Alle ingrediënten voor deze curry hadden we in huis en volgens Caroline was het heerlijk dus daar vertrouwde ik maar op.

Ik heb er een 'Mathilda' pompoen voor opgeofferd, dat is een Butternut pompoen maar dan veel groter. Ik heb er dus maar een gedeelte van gebruikt,  wat over was is in een taartje gegaan en de rest is soep geworden.

Erbij hadden we ook couscous, welke ik op smaak heb gebracht met gemalen gedroogde limoen ipv geraspte citroenschil, heerlijk fris.

Wat ik al verwachtte, een heerlijke pompoencurry.

Het originele recept komt van BBC Good Food.

Ingrediënten:

3 el olijfolie

2 rode uien, grof gehakt

3 cm verse gember, geraspt

500 g pompoen, geschild ontpit en in grote stukken

1 tl kaneel

1 tl korianderpoeder

1 tl komijnpoeder

1 tl harissapasta

1 el honing

500 g tomaten passata

50 g gedroogede cranberries

blikje kikkererwten van 400 g, uitgelekt

200 g couscous

500 ml groentebouillon, van een blokje

geraspte schil en sap van een citroen

3 el geschaafde amandelen, geroosterd

handje koriander, om te garneren

Bereidingswijze:

Verwarm 2 el olijfolie in een pan en bak er de uien in tot ze licht kleuren. Doe de gember, pompoen en de kruiden erbij en meng alles goed. Voeg de honing, passata en de cranberries toe en breng aan de kook.

Doe de deksel op de pan en laat het op een laag pitje 20 minuten koken tot de pompoen gaar is.

Voeg de kikkererwten toe en laat deze nog even mee pruttelen zodat alles goed warm is.

Als de saus te dik is kun je deze wat verdunnen met bouillon of water.

Voor de couscous:

Doe de couscous en de geraspte citroenschil en een kom en giet er 300 ml kokende bouillon bij.

Dek de schaal af en laat 5 minuten staan tot de bouillon is opgenomen. Meng er dan het citroensap, de amandelen en de overgebleven el olijfolie door. Maak de couscous los met een vork.

Strooi de koriander over de pompoencurry en serveer met de couscous.

Rode kool met appeltjes

Ik hield nooit van rode kool, alleen die uit de diepvries vond ik wel lekker.

Zo vreemd was dat niet, ik hield vroeger van bijna niet één groente, ik was een drama met eten.

Gelukkig is dat een heel stuk bijgetrokken, ik vind nu bijna alle groente lekker, zelfs rode kool die niet uit de diepvries komt.

Ik heb samen met een vriendin in 2006 een kookcursus gevolgd bij La Première, daar hebben we wilde eend op rode kool en appelsaus gemaakt (en gegeten uiteraard).

Ik had daarvoor nog nooit eend gegeten en rode kool was ook niet echt een favoriet, ik stond eerlijk gezegd ook niet te juichen toen we dit moesten maken. Maar wat was het lekker, ik denk het lekkerste gerecht van de hele cursus.

Sindsdien maak ik de rode kool altijd naar dat recept, we eten het bij de hachee, met een bal gehakt of helemaal in 'stijl' met gebraden eendenborst en aardappelpuree van onze eigen aardappels.

We hadden een mooie rode kool in de moestuin en onze eigen Bramley appeltjes, één portie hebben we direct opgegeten en nog vier porties zijn in de vriezer gegaan. Lekker makkelijk voor een volgende keer.

Ingrediënten:

1 rode kool, ± 1.5 kg

3 zoet-zure appelen, geschild en in stukken (ik had Bramley's)

1 grote ui, gesnipperd

1 vanille stokje

4 kruidnagels

2 blaadjes laurier

2 steranijs

2 kaneelstokjes

10 jeneverbessen

1 takje tijm

1/3 takje rozemarijn

100 g suiker, ik heb kokosbloesemsuiker gebruikt

0.2 ltr rode wijnazijn

75 g boter

peper en zout

Bereidingswijze:

Snijd de rode kool zonder nerven in reepjes.

Breng een grote pan water aan de kook en doe er de rode kool in, breng opnieuw aan de kook en giet af.

Doe de rode kool weer terug in de pan met alle overige ingrediënten.

Stoof de kool gaar in een klein uurtje.

Probeer de kruiden eruit te vissen en serveer of vries het in.

Coq au vin

Wat te doen met een fles rode wijn waar een paar glazen uit zijn. Opdrinken is geen optie, door de gootsteen spoelen kan altijd of je gebruikt het in een gerecht.

Eten of drinken weggooien doen we niet graag dus bleef er maar een optie over, ermee koken.

In eerste instantie dacht ik aan stoofperen maar toen coq au vin werd geopperd waren de stoofperen niet meer in beeld.

Ik heb het wel vaker gemaakt maar uit welk boek.... Er staan niet veel kookboeken in de kast met Franse recepten, ik vond een recept in:' Koken voor familie en vrienden' van Ainsley Harriott, 'Van de slager' van Leanne Kitchen en in 'De kunst van het koken 'van Julia Child.

Bij niet één van deze recepten werd de kip een nacht gemarineerd en dat wilde ik juist wel. Ik had bij Judith op haar blog 'Eet lekker' gelezen dat dat echt veel lekkerder werd. Ik heb dus het recept van haar blog gebruikt, ik weet niet of het door het lange marineren komt maar het resultaat was heerlijk!

Ik heb het niet helemaal volgens het recept gemaakt, ik heb de spekjes niet geblancheerd maar zo uitgebakken. Ik gebruik altijd biologische spekreepjes en onze ervaring is dat die lang niet zo zout zijn als de 'gewone' spekreepjes. Ook heb ik de tomatenpuree even mee laten bakken om het wat te ontzuren.

We hadden er een gekookt aardappeltje bij en doperwtjes uit de vriezer.

De volgende keer hoef ik niet meer te zoeken naar het recept, dat staat nu mooi op de blog.

Ingrediënten, voor 6-8 personen

8 stukken kip, dijen of poten

1 fles rode wijn, ik had nog 3/4 fles
2 laurierblaadjes
2 takjes tijm
250 gram magere spekblokjes
20 kleine zilveruitjes (of sjalotjes)
250 gram champignons, kleintjes heel en grotere doormidden

2 eetl bloem
1 liter kippenbouillon
125 ml cognac
2 eetl tomatenpuree
2 eetl peterselie, fijngehakt
60 gram boter
1 eetl olijfolie
peper en zout

Bereidingswijze:
Doe de wijn, laurierblaadjes, tijm, de kipdelen en wat zout en peper in een kom. Dek af en laat een hele nacht marineren in de koelkast.

Blancheer de dag erna de spekjes in kokend water, giet het af, dep droog en bak vervolgens goudbruin. Schep de spekjes op een bord. 
Doe een eetlepel boter in de pan waar je het spek in hebt gebakken en voeg de uitjes toe. Bak deze ook goudbruin en haal ze ook weer uit de pan.
Doe weer een eetlepel boter in dezelfde pan en bak de champignons ongeveer 5 minuten mooi bruin en haal zo ook uit de pan.

Haal de kip uit de marinade, dep droog met keukenpapier en bestrooi met peper en zout.
Doe de overgebleven boter en de olijfolie in een grote (het liefst) gietijzeren pan en bak de kipdelen tot ze mooi bruin zijn. Haal de kip uit de pan.

Doe de bloem en de tomatenpuree in de pan en bak het even. Doe de cognac erbij, laat het even pruttelen en roer de aanbaksels los. 
Voeg de bouillon, marinade, uien, champignons, spek en de kipdelen toe en laat op een laag vuur 45 minuten zachtjes pruttelen, of totdat de kip gaar is.
Als je de saus wat dikker wilt hebben, kun je de laatste 10 minuten de deksel van de pan halen zodat het wat inkookt.
 
Proef of het op smaak is, voeg eventueel nog wat peper en zout toe en bestrooi met peterselie.